Recensie: Vluchteling – Alan Gratz

Posted by

Hoi allemaal

Vandaag best wel een serieus boek. Met dank aan uitgeverij Kluitman mocht ik ‘Vluchteling’ geschreven door Alan Gratz lezen. We weten allemaal dat vluchtelingen brandend actueel zijn. Ongeacht van je mening is dit boek echt wel de moeite waard.

Alan Gratz VluchtelingJosef is als Joodse jongen niet langer veilig in het Duitsland van de jaren dertig. Samen met zijn familie vertrekt hij per schip naar de andere kant van de wereld…

Isabel leeft in 1994 in het zeer onrustige Cuba. Haar familie en zij hopen veiligheid en vrijheid te vinden in Amerika, waar ze op een vlot naartoe varen…

Mahmoud komt uit Syrië, waar in 2015 geweld en oorlog het land verwoesten. Genoeg reden om aan de lange en gevaarlijke reis richting Europa te beginnen…

Josef, Isabel en Mahmoud zijn door tijd en ruimte gescheiden, maar hebben desondanks veel met elkaar gemeen. Door het dreigende gevaar in hun landen van herkomst, zijn ze alle drie gedwongen om te vluchten. Ze hebben hoop dat hun leven morgen beter zal zijn, en laten alles wat vertrouwd is achter in hun zoektocht naar een betere toekomst.

De cover van dit boek maakt eigenlijk meteen alles duidelijk. Een jongen in een boot op de wilde zee. Dat is het standaard beeld dat wij hebben van vluchtelingen. Dat ik dit boek mocht lezen vond ik heel bijzonder. Ik heb het altijd moeilijk gehad met oorlog en mensen die moeten vluchten. Naar mijn mening moeten er oplossingen zijn die ervoor zorgen dat mensen hun hebben en houden, hun familie en hun thuis niet moeten achterlaten.

Dit boek gaat echter net over de mensen die wel alles achterlaten. Niet omdat ze het willen maar omdat ze niet meer anders kunnen. De drie kinderen in dit boek stoppen op een bepaald moment met leven, ze kunnen enkel nog overleven.

Alan Gratz slaagt er op een geweldige manier in om deze kinderen herkenbaar te maken en toch elk een eigen stem te geven. De situatie van de Joden kende ik (grotendeels) van de geschiedenislessen op school en mijn bezoek aan een werkkamp in Duitsland. Cuba was voor mij echter een nieuwe les, ik ken weinig of niets van dit boek en vind het schrijnend dat mensen in 1994 in die omstandigheden moeten leven. Helaas bewijs het verhaal over Syrië dat mensen nog steeds in die omstandigheden moeten leven. De manier waarop alles levendig wordt beschreven is prachtig.

Alan Gratz slaagt erin om in deze donkere verhalen toch steeds vreugde te laten doorklinken. Steeds blijft er hoop. En zoals het spreekwoord zegt: ‘Hoop doet leven’.

Als je dit boek leest beloof me dan dat je ook de opmerking van de auteur leest. Daar somt hij de feiten op en geeft hij prijs waarop zijn personages gebaseerd zijn.

Dit boek heeft mij weer wat meer met mijn voeten op de grond gezet. We zijn allemaal mensen. We moeten proberen elkaar te helpen. Enkel door elkaar een hand te geven kunnen we van deze wereld een mooiere plek maken.

Alan Gratz & Kluitman, bedankt dat ik dit boek mocht lezen. Bedankt dat ik deze boodschap mee de wereld in mag sturen.

 

Las jij al eens een boek met een grote maatschappelijke betekenis? Welk boek was het en welke indruk heeft het op jou nagelaten?

Tot snel

Liefs,

Handtekening

x

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.