Recensie: Schaduw van de vos – Julie Kagawa

Hoi allemaal

Ik ben er weer helemaal. Jullie hebben het vast al gezien maar ik heb hard aan mijn site gewerkt.

Vandaag vlieg ik er weer helemaal in, je gaat vaker een nieuwe post zien (er komen ook nieuwe rubrieken). De post van vandaag bevat een recensie, met dank aan Harper Collins + heel leuk nieuws.

img_5689Eens in de duizend jaar krijgt iemand de kans de grote Kamidraak aan te roepen en een wens doen. Maar dat kan alleen als je in het bezit bent van een geheimzinnige eeuwenoude perkamentrol. De nieuwe tijd is bijna daar, en boze krachten zijn eropuit om de rol in handen te krijgen…

Yumeko is een meisje met een gevaarlijk geheim. Ze is een shapeshifter; iemand die van gedaante kan verwisselen, iets wat niemand mag weten. In de tempel waar ze is opgegroeid, is ze veilig, tot de tempel op een dag in brand wordt gestoken en alle bewonders in de vlammen omkomen. Behalve Yumeko. Zij kan nog net op tijd ontsnappen, mét de grootste schat van de tempel: een stuk van de eeuwenoude perkamentrol. Yumeko weet nu wat haar te doen staat. Tegen iedere prijs moet ze de rol in veiligheid brengen, zelfs als ze daarvoor haar leven op het spel moet zetten.

Het is geen geheim dat ik Julie Kagawa geweldig vind. Toch was ik erg benieuwd naar deze nieuwe serie. Deze serie deed me qua sfeer denken aan haar vampierenserie en die vond ik persoonlijk iets minder sterk.

Schaduw van de vos begint met een heel sterk hoofdstuk. Je wordt meteen meegezogen in de wereld, de sfeer en de personages. Het einde van dat eerste hoofdstuk heeft me het hele verhaal bezig gehouden. Waarom? Dat zul je zelf moeten ontdekken 😉

De sfeer in het verhaal is iets waar ik persoonlijk best aan moest wennen. De Japanse woorden voelen op bepaalde momenten niet als een meerwaarde maar eerder als een last. Al kan ik persoonlijk ook niet zeggen welke ik er dan zou laten uithalen want ze geven wel heel mooi de sfeer weer zonder langdradige beschrijvingen.

Zoals altijd schrijft Kagawa heel beeldend. Je ziet de hele tijd alles perfect voor je en de personages voelen zo echt dat je met momenten om je heen kijkt om zeker te zijn dat je nog alleen bent.

Yumeko had al heel snel mijn hart gestolen. Haar spontaniteit, moed en naïviteit maken van haar een karakter dat enorm herkenbaar aanvoelt.

Een ander karakter dat mijn hart gestolen heeft is Kage Tatsumi. Argh, Julie wat doe je ons weer aan. Tatsumi is een soort bad boy maar tegelijkertijd is hij zo naïef. Naast Ash is hij waarschijnlijk mijn lievelings”man” uit Kagawa’s boeken. Als hij in mijn leven zou wandelen zou ik hopelijk hetzelfde doen als Yumeko.

Dat einde! Oh man, dat einde…

Ik kan nu echt niet meer wachten tot het volgende deel…

Heb jij het al gelezen? Wat vond jij er van?

Maar goed, ik zei het al. Ik heb GROOT nieuws!

Op 10 november mag ik Julie Kagawa interviewen op de boekenbeurs in Antwerpen!

*doet het zoveelste rondedansje om dit vrolijke nieuws*

Heb jij nog een leuke vraag die je aan haar wilt stellen? Stuur ze naar mij door hieronder een reactie achter te laten of  mail even naar samdonoghue4@gmail.com 🙂

Tot snel

Liefs,

Handtekening

x

Een gedachte over “Recensie: Schaduw van de vos – Julie Kagawa

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Create a website or blog at WordPress.com Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: