Donoghue Dinsdag: Een verre plek vlakbij – Hayley Long

Hoi allemaal 🙂

Dankzij Harper Collins mocht ik ‘Een verre plek vlakbij’ van Hayley Long lezen.

Op de terugweg van vakantie, raken de broers Dylan en Griff samen met hun ouders betrokken bij een vreselijk auto-ongeluk. Van de ene op de andere dag zijn de jongens wees, en staan ze er helemaal alleen voor.

Tot een verre oom en tante zich melden en ze naar Wales verhuizen. Ondanks het grote verdriet lijkt hun leven in een wat rustiger vaarwater te komen, maar Dylan maakt zich zorgen om zijn broertje. Griff lijkt niet om te kunnen gaan met het verlies; hij praat niet en trekt zich steeds verder terug.

Maar ook Dylan heeft moeite de moed erin te houden en vlucht in zijn hoofd naar plekken waar hij gelukkig was. En nog meer dan Griff heeft hij moed nodig, want er is iets heel belangrijks waarmee hij in het reine moet zien te komen voor hij verder kan.

De achterflap geeft een duidelijk beeld van wat je kan verwachten. Het kan een extreem gevoelig boek worden. Op basis van de achterflap denk ik dat Dylan het ongeluk wel eens kan veroorzaakt hebben (ik ga niet verklappen of dat klopt).

De cover is vrij neutraal en toch duidelijk. Je ziet twee jongens waarvan de linkse duidelijk neerslachtiger is. Hoe de bomen bij het verhaal passen kan ik niet meteen zeggen al vind ik het wel mooi gedaan. Om eerlijk te zijn vind ik de titel in het Engels ‘The Nearest Faraway Place’ veel mooier, het geeft mij meteen een ander gevoel dan ‘Een verre plek vlakbij’.

Het verhaal zelf vind ik moeilijk om te beoordelen. De achterflap is misleidend, deels klopt het zelfs niet… Daar heb ik het persoonlijk wel moeilijk mee.

Mijn notities tijdens het lezen (in willekeurige volgorde):

p190 en ik heb het eindelijk door, Dylan raakt mij niet echt als personage, wat een topvrouw is Blessing, Welshe woorden zijn een leuke afwisseling, de manier om een flashback in te gaan vind ik niet prettig lezen, het hoofdstuk met Powell brengt tranen in mijn ogen, het einde is prachtig.

Hayley Long heeft in dit verhaal gekozen voor een apart standpunt. Het hele verhaal wordt geschreven vanuit Dylan. Dylan is echter een karakter waar ik mij niet gemakkelijk aan kan binden. Griff, daarentegen, spreekt mij wel meteen aan. Dylan ben ik ongeveer rond pagina 150 gaan appreciëren (en dat is best laat).

Het mysterie rond Dylan, en wat hij nog moet aanvaarden was mij rond pagina 190 definitief duidelijk. Dat dit zo lang onduidelijk blijft vind ik verrassend maar wel leuk om te lezen. De hoofdstukken na de onthulling zijn voor mij toch een soort van anticlimax.

‘Thoug lovers be lost, love shall not;

And deat shall have no dominion.’

– Dylan Thomas –

Op het inde weet Hayley mij toch enorm te raken. De laatste hoofdstukken zit ik te huilen van ontroering.

‘Een verre plek vlakbij’ geeft mij dus echt een enorm dubbel gevoel. Ik laat deze recensie even rusten, misschien dat het me dan wat duidelijker wordt.

Het is nu een paar dagen later en ik moet eerlijk bekennen dat ik amper aan het boek gedacht heb. De feestdagen zitten daar zeker voor iets tussen maar toch ben ik er nu van overtuigd dat het boek niet helemaal voor mij is. Doordat de schrijfstijl mij niet echt ligt is het boek er niet in geslaagd om mij helemaal te overtuigen. Jammer want het verhaal had/heeft zeker wel die capaciteiten.

Heb jij dit boek al gelezen? Wat vond je ervan?

Tot morgen voor een nieuwe schrijfupdate 🙂

Liefs

x

Music(al) Movie Monday: The Greatest Showman

Hoi allemaal

Onlangs heb ik een rewatch gedaan.

Een rewatch van een film waar ik zo van genoten heb. Misschien weten jullie het nog niet maar ik kijk niet vaak films opnieuw. Deze film zou ik echter super vaak kunnen herbekijken.

The Greatest Showman is echt een geweldige film.

Oké, first things first, dit gaat echt een slechte recensie worden… Ik kan gewoon niet objectief zijn over deze film.

The noblest art is that of making others happy

– P. T. Barnum –

Van zodra de “voorcredits” (geen idee hoe dit heet) beginnen begint de film. De manier waarop vind ik zo sterk. Het zet meteen de sfeer neer.

Wat ik zo geweldig vind aan deze film is de hoge maatschappelijke waarde.

De film speelt zich af in een tijd waarin de verschillen tussen rijk en arm nog veel groter waren dan nu. Er was echt een klassesysteem. Alles wat buiten “de norm” valt is slecht en moet vermeden worden. The Greatest Showman laat zien hoeveel moed er nodig is om tegen zo’n vooroordelen te vechten maar ook hoeveel liefde, respect en vriendschap zo’n beslissing mee kan brengen.

Een ander noemenswaardig aspect van deze film is zijn link met de waarheid. Natuurlijk is het wat mooier gemaakt maar ze zijn toch vrij dicht bij het leven van P.T. Barnum gebleven.

Zoals iedereen wel weet is The Greatest Showman eigenlijk een verfilmde musical, of zo kan je het toch zien. Bij een musical horen natuurlijk liedjes en heel veel dans. Verschillende keren heb ik kippenvel en/of tranen in mijn ogen gehad omdat het zo mooi was en mij ontroerde.

Chapeau ook voor het creatieve team, de manier waarop ze overgangen laten gebeuren bij de tijdsprongen of tussen scenes is bijna magisch.

Ik zou dingen kunnen blijven vertellen maar ik ga hier stoppen. Uiteraard mag je me wel vanalles vragen 😉

Mijn besluit is dat deze film echt mijn hart gestolen heeft 🙂

Heb jij hem al gezien? Wat vond jij ervan?

Tot morgen

Liefs,

x

Music(al) Movie Monday: Vaiana

Hoi allemaal

Zoals jullie misschien wel al gezien hebben is er dit weekend geen Whimsical Weekend geweest.

Mijn weekend is echt super druk geweest…

Vrijdag ben ik naar een voorstelling geweest (daarover later meer), zaterdag zijn de buren komen eten, gisteren is mijn nicht met haar man en kindjes op bezoek geweest en Belle (ons zwervertje) was ziek…

Vandaag ben ik er weer wel én Belle voelt zich stukken beter.

Vandaag geef ik jullie een kijkje naar het “kind” in mij 😉 Onlangs keek ik naar Vaiana, een Disney film die ik nog niet gezien had en ik wil jullie mijn mening niet onthouden. Voor de mensen die niet weten waar de film over gaat: de trailer kan je hieronder zien.

Vaiana, of Moana, is een film over een totaal andere cultuur. Net dat vind ik leuk, een andere cultuur ontdekken.

Vaiana Moana DisneyDe hele film doet mij eerlijk gezegd enorm denken aan Pocahontas. Voor de mensen die mij niet kennen, het is positief dat ik dat zeg.

Vaiana is een enorm sterk personage dat door de hele film haar uiterste best doet om trouw aan zichzelf te blijven, hoe moeilijk dat ook is. Het is vooral moeilijk omdat ze ingaat tegen alles waar haar vader voor staat, hij is absoluut niet blij met wat ze voelt en doet er alles aan om haar op andere ideeën te brengen.

In deze film probeert Disney opnieuw verschillende thema’s duidelijk uit te leggen en bespreekbaar te maken. Zo komt de dood ook aan bod maar op een prachtige manier, een manier waar ik mij enorm mee zou kunnen verzoenen.

maui moana vaiana disneyDeze film heb ik bewust in het Engels gekeken. Al was het al alleen maar voor Maui die vertolkt wordt door Dwayne ‘The Rock’ Johnson. Ik had het liedje ‘You’re welcome’ al gehoord voor ik de film gezien had en ik was erg benieuwd om het te horen mét beeld erbij.

Het liedje én het personage zijn echt enorm leuk. Het past volledig bij het karakter dat ‘The Rock’ hem vertolkt. Ik vind Maui ook echt een leuk personage. Hij voelt zo echt en dat voor een halfgod, heerlijk!

Het is maar een minieme spoiler maar ik vind het wel erg belangrijk om dat even te melden. Wat ik het allerbeste vind aan deze hele film is dat Vaiana geen liefdespartner nodig heeft om sterk te zijn. Ze kan dit met vrienden en dat is een heel belangrijk signaal.

Hebben jullie Vaiana al gezien? Wat vonden jullie ervan?

Tot morgen

Liefs,

img_5311

x

Music(al) Movie Monday: Frontier

Hoi allemaal

Vandaag stel ik jullie met veel plezier een film voor waar ik enorm van genoten heb. Deze film heb ik gezien op het BIFFF en de film blijft nog steeds in mijn hoofd zitten.

Als je de trailer kijkt moet je zeker ook aandacht besteden aan de special effects. Ze zien er zo geloofwaardig uit, echt knap voor een “anonieme” film.

Oké, deze trailer is de Rusissche versie maar dat geeft meteen de sfeer mee 😉 Ik heb de film zelf in het Russisch gezien met Engelse ondertiteling.

Dit is de samenvatting van het verhaal volgens IMDb.

Michael’s perfect life changes dramatically when he discovers a portal which allows him to travel in time. He travels back to the World War II to go through the quest of time and find his one and only beloved.

frontier rubezh russian movieDe hoofdacteur is echt geweldig! De manier waarop hij acteert is de hele tijd ongelooflijk sterk. Er is geen enkel moment dat ik twijfel aan zijn personage of aan de verhaallijn. Hij is echter niet het enige talent. Iedereen lijkt echt gemaakt voor deze film, van acteurs tot zelfs de “kleinste” figurant.

Wat ik het allersterkste vind aan deze film is de overgangen tussen het heden en het verleden maar zeker ook het einde. Ik had dit absoluut niet verwacht en krijg hem daardoor niet meer uit mijn hoofd.

Toegegeven, mensen in mijn buurt zijn dit zeker al beu gehoord want ik blijf het maar zeggen maar deze film is ZO de moeite! Als je de kans krijgt om hem te zien doe dat dan zeker, het is echt een aanrader.

Dus, als je ooit de kans krijgt om deze te bekijken doe dat dan zeker 🙂

Heb jij al eens een film gekeken in een “vreemde” taal? Heb je Frontier al gezien?

Tot morgen

Liefs,

img_5311

x

DonoghueDonderdag: Muse Academy – Morgan Blade

Hoi allemaal

 

Vandaag een review die ik best moeilijk vind om met jullie te delen.

Velen kennen, net zoals ik, Meaghann Baeken (of Morgan Blade) als een zeer tof persoon en schrijfster. Nog nooit heb ik iets van haar gelezen, Muse Academy lag al een hele tijd op mij te wachten.

Nu heb ik het dus uit en wordt het tijd om die met jullie te delen.

 

Muse Academy Kabook Morgan Blade Meaghann BaekenImogen Parker is een doodnormale tiener, tot ze een mysterieuze brief uit het buitenland ontvangt. Ze is toegelaten tot een kunstschool waar niemand ooit van gehoord heet. Imogen kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en vertrekt naar Muse Academy, op het Griekse eiland Helikon. Al snel raakt ze bevriend met enkele creatieve figuren: de origamiprinses Kaida, de muzikale tweeling Aeon en Milo, danseres Lexi, de gestoorde uitvinder Drake, Cera die de ‘fashion’ in fashionista stopt, de sympathieke DJ Damian en Harper, de acteur in spé. De negen ontdekken al snel het magische mysterie dat rondom de school hangt. Imogen wordt meegesleurd in een avontuur vol eeuwenoude magie. Wanneer een paar weken later het eiland wordt opgeschrikt door een aanval van de wraakzuchtige sirenen, dreigt de ondergang voor Muse Academy. Gelukkig zijn Imogen en haar vrienden er. Ze blijken over bijzondere vaardigheden te beschikken, die ze hard nodig hebben om de Sirenen te verslaan. De race tegen de klok begint…

Muse Academy en het geheim van Helikon is het spannende en bijzondere eerste deel in de serie Muse Academy. Een magische wereld waarin de Griekse mythologie tot leven komt.

 

Toen ik dit las was ik verkocht. Het is zo’n achterflap die je weet te betoveren, aanspoort om het boek te kopen. Helaas was ik niet zo tevreden van het boek als ik gehoopt had. Omdat ik weet hoeveel werk er in een boek kruipt wil ik dan ook goed uitleggen waarom niet. Als je het ook al gelezen hebt staat het je helemaal vrij om mij tegen te spreken.

 

Het begint voor mij eigenlijk al meteen bij het begin. Voor mij gaat het hoofdpersonage te gemakkelijk om met een vreemde brief die verschijnt. Oké ja, we hopen misschien allemaal wel op een geheimzinnige brief (dank je wel J.K. Rowling) maar toch denk ik dat we anders zouden reageren als het echt zo ver komt. De band die Imogen met haar familie heeft voelt niet sterk en dat blijf ik het hele boek denken. Ik weet uiteraard niet of dit iets is wat Meaghann met opzet gedaan heeft.

De Griekse mythologie heeft bij mij ook altijd een speciaal plekje. Het is boeiend, magisch en het prikkelt de hele tijd doordat de Goden ook “menselijk” zijn. Daarom heb ik dit boek ook gekocht, het triggerde mij.

Het algemene gevoel dat ik bij dit boek krijg is dat Meaghann een heel goed idee had/heeft maar dat niemand haar echt geholpen heeft om van de ruwe basis een prachtige diamant te maken. Dit verhaal heeft zoveel potentie! Net daarom baal ik zo dat ik deze recensie “moet” schrijven… Er zit een goed verhaal in! Ik moest alleen teveel mijn best doen om het te zoeken…

Wat me dan weer wel verbaasde is dat ik helemaal op het einde wel wil weten hoe het nu verder zal gaan met de vrienden. Dat wilt zeggen dat Meaghann me toch meer heeft kunnen bereiken dan ik zelf door had.

Dus ja, ik zal het vervolg lezen. Zal ik het boek aanraden? Nee, dat niet.

Stoort het je niet dat het allemaal best “makkelijk” loopt? Dan kan je zeker enorm genieten van dit boek.

 

Heb jij dit boek al gelezen? Heb je zelf al eens een blog of een recensie geschreven waarvan je het moeilijk vond om hem te delen?

Tot zondag lieverds, dan heb ik weer leuk nieuws 😊

 

Liefs,

 

Handtekening

x

De boekenbuit – Een keltisch avontuur

Hoi hoi 🙂

Ondertussen is het al meer dan een maand geleden dat ik deze boekenbox ontvangen heb maar toch wil ik hem graag met jullie delen.

Ondertussen is het al lang geen geheim meer dat ik gek ben van Ierland. Dat houdt ook in dat ik gek ben van alle sages en legenden, keltische roots,…

Toen ik de naam van deze box zag: ‘Een keltisch avontuur’ was ik meteen verkocht. Het klonk geweldig.

Was ik ook zo aangenaam verrast toen ik de box in handen had?

Eerlijk? Nee… Eerst was ik dat niet.

Toen ik de box begon uit te pakken werd ik vrolijk en tegelijk niet.

Na het een paar dagen te laten rusten besloot ik dat mijn mening niet echt eerlijk was geweest. De box is samengesteld met enorm veel liefde. Omdat ik zo verliefd ben op de keltische cultuur had ik teveel verwachtingen. Verwachtingen die niemand kon inlossen. Met een open blik ben ik dan opnieuw naar de box gaan kijken.

De boekenbuit een keltisch avontuur De vrouwe van Myrdin Cathinca Van SprundelDe vrouwe van Myrdin is zoals je kan zien de rode, of moet ik zeggen blauwe, draad in deze box 🙂

Ik ken de auteur niet en ook van het boek heb ik nog niet gehoord. Het ligt op mijn stapel klaar om gelezen te orden en ik kijk er echt wel naar uit. De plattegrond van in deze box vind ik heel erg mooi. Zijn eenvoud siert hem, daardoor past het mooi bij het thema.

De seal stamp en het briefpapier zijn erg handig om naar mijn penpals te schrijven. Het papier is ook echt erg leuk.

Het bruine zakje bevat thee, ik ben zelf geen theedrinker maar mama gaat er zeker eens van proeven.

De cd heb ik nog niet opgezet. Op dit moment ben ik aan het genieten van een speellijst die ik op spotify ben tegengekomen en kan ik weer even naar niets anders meer luisteren :p

De armband en de ketting vind ik prachtig. Het blauw van de armband past mooi bij het boek maar ook bij de stenen zoals ik ze in Ierland gezien heb. Als je kelten zegt (of denkt) dan is de levensboom het allerbelangrijkste symbool. Deze ketting bevat een erg mooie levensboom die gemaakt is uit ijzerdraad en steentjes in verschillende kleuren. Dit geeft het voor mij echt een magische sfeer. Als ik het draag voel ik mij nog meer verbonden met Ierland en de kelten.

 

Je merkt het al, mijn mening is helemaal gedraaid. Mijn eerste mening was echt gewoon niet eerlijk en ik ben blij dat ik toen niet meteen een post geschreven heb. Dat verdienen ze niet want de boxen zijn echt mooi verzorgd.

Ik ga zo een nieuwe box bestellen, de Cowboys & Angels, Leather & Lace Young Adult special.

Heb jij al eens een boekenbox besteld bij de boekenbuit? Of heb je een andere locatie waar ik zeker eens een kijkje moet nemen?

Tot morgen 🙂

Liefs,

Handtekening

x

Recensie: Schaduw van de vos – Julie Kagawa

Hoi allemaal

Ik ben er weer helemaal. Jullie hebben het vast al gezien maar ik heb hard aan mijn site gewerkt.

Vandaag vlieg ik er weer helemaal in, je gaat vaker een nieuwe post zien (er komen ook nieuwe rubrieken). De post van vandaag bevat een recensie, met dank aan Harper Collins + heel leuk nieuws.

img_5689Eens in de duizend jaar krijgt iemand de kans de grote Kamidraak aan te roepen en een wens doen. Maar dat kan alleen als je in het bezit bent van een geheimzinnige eeuwenoude perkamentrol. De nieuwe tijd is bijna daar, en boze krachten zijn eropuit om de rol in handen te krijgen…

Yumeko is een meisje met een gevaarlijk geheim. Ze is een shapeshifter; iemand die van gedaante kan verwisselen, iets wat niemand mag weten. In de tempel waar ze is opgegroeid, is ze veilig, tot de tempel op een dag in brand wordt gestoken en alle bewonders in de vlammen omkomen. Behalve Yumeko. Zij kan nog net op tijd ontsnappen, mét de grootste schat van de tempel: een stuk van de eeuwenoude perkamentrol. Yumeko weet nu wat haar te doen staat. Tegen iedere prijs moet ze de rol in veiligheid brengen, zelfs als ze daarvoor haar leven op het spel moet zetten.

Het is geen geheim dat ik Julie Kagawa geweldig vind. Toch was ik erg benieuwd naar deze nieuwe serie. Deze serie deed me qua sfeer denken aan haar vampierenserie en die vond ik persoonlijk iets minder sterk.

Schaduw van de vos begint met een heel sterk hoofdstuk. Je wordt meteen meegezogen in de wereld, de sfeer en de personages. Het einde van dat eerste hoofdstuk heeft me het hele verhaal bezig gehouden. Waarom? Dat zul je zelf moeten ontdekken 😉

De sfeer in het verhaal is iets waar ik persoonlijk best aan moest wennen. De Japanse woorden voelen op bepaalde momenten niet als een meerwaarde maar eerder als een last. Al kan ik persoonlijk ook niet zeggen welke ik er dan zou laten uithalen want ze geven wel heel mooi de sfeer weer zonder langdradige beschrijvingen.

Zoals altijd schrijft Kagawa heel beeldend. Je ziet de hele tijd alles perfect voor je en de personages voelen zo echt dat je met momenten om je heen kijkt om zeker te zijn dat je nog alleen bent.

Yumeko had al heel snel mijn hart gestolen. Haar spontaniteit, moed en naïviteit maken van haar een karakter dat enorm herkenbaar aanvoelt.

Een ander karakter dat mijn hart gestolen heeft is Kage Tatsumi. Argh, Julie wat doe je ons weer aan. Tatsumi is een soort bad boy maar tegelijkertijd is hij zo naïef. Naast Ash is hij waarschijnlijk mijn lievelings”man” uit Kagawa’s boeken. Als hij in mijn leven zou wandelen zou ik hopelijk hetzelfde doen als Yumeko.

Dat einde! Oh man, dat einde…

Ik kan nu echt niet meer wachten tot het volgende deel…

Heb jij het al gelezen? Wat vond jij er van?

Maar goed, ik zei het al. Ik heb GROOT nieuws!

Op 10 november mag ik Julie Kagawa interviewen op de boekenbeurs in Antwerpen!

*doet het zoveelste rondedansje om dit vrolijke nieuws*

Heb jij nog een leuke vraag die je aan haar wilt stellen? Stuur ze naar mij door hieronder een reactie achter te laten of  mail even naar samdonoghue4@gmail.com 🙂

Tot snel

Liefs,

Handtekening

x

Recensie: Koninginnen – Kendare Blake

Hoi allemaal

Dankzij Harper Collins mocht ik Koninginnen van Kendare Blake lezen.

Koninginnen Kendare Blake Harper Collins

Drie koninklijke zusjes, maar op de troon is maar plaats voor één koningin…

Op het eiland Fennbirn wordt elke generatie een drieling geboren – drie koninginnen, alle drie erfgenaam van de troon en alle drie in het bezit van een bijzondere kracht. Mirabella kan met een knip van haar vingers vlammen doen oplaaien en hevige stormen ontketenen. Katherine kan zonder blikken of blozen het dodelijkste gif doorslikken zonder ziek te worden, en Arsinoe, zo gaat het gerucht, kan de mooiste bloemen laten bloeien en wilde leeuwen temmen met één enkele blik. Maar aangezien er maar één van hen gekroond kan worden, moeten de zussen de strijd met elkaar aangaan. Op de nacht van hun zestiende verjaardag, begint het gevecht. En dat is niet zomaar een spelletje, maar een gevecht op leven en dood…

De cover van dit boek vind ik in een woord prachtig. Het wit steekt heel mooi af tegen de kroon. Als je goed kijkt/zoekt kan je ook van elke koningin een element in de kroon terugvinden. Je voelt dat er verschillende elementen aanwezig zullen zijn. Ik vind het een sterke cover omdat ze veel vertellen met weinig beeldmateriaal.

De achterflap had meteen mijn interesse gewekt. Het klinkt een beetje als heel wat andere young adults en tegelijkertijd helemaal niet. Persoonlijk kan ik namelijk niet meteen een verhaal bedenken waarin 3 zussen elkaar moeten vermoorden om de troon te kunnen bestijgen. Wel doet het mij een beetje aan Game of Thrones denken maar dat hoeft absoluut geen nadeel te zijn. (Stiekem ben ik daar wel fan van)

Op de achterflap krijg je meteen een klein voorproefje van de drie koningingen. Persoonlijk heb ik het gevoel dat Arsinoe de “underdog” gaat zijn. Het lijkt wel alsof de auteur wilt dat we haar minder interessant vinden. Net daarom sprak ze mij meteen aan.

Tijdens het lezen heb ik in het begin wel gedacht aan opgeven. Ieder hoofdstuk wordt geschreven vanuit één koningin. Dat zorgt dat je meteen sympathie krijgt voor ieder koningin maar ook dat het verhaal redelijk traag begint en daar had ik het persoonlijk wel moeilijk mee.

Toch ben ik erg blij dat ik het helemaal heb gelezen. Het verhaal zit goed in elkaar. De personages worden mooi neergezet en groeien elk op hun eigen specifieke manier. Kendare Blake is er in geslaagd om ieder personage een uitgesproken én eigen karakter te geven. Naarmate het boek vordert kan je steeds beter inschatten welke beslissing een personage zal nemen omdat je ze echt lijkt te kennen.

Mijn lievelingskoningin blijft toch echt wel Arsinoe, daarna Mirabella. Persoonlijk heb ik het minste binding met Katherine. Dat is eigenlijk ook net het leuke aan deze triologie, iedere lezer kan zelf een favoriete koningin “kiezen”.  Wat vind ik nu zo leuk aan Arsinoe? Hoe leg ik dat uit zonder veel weg te geven? Goh, laat ons zeggen dat Arsinoe redelijk dicht bij mij ligt qua karakter. Ze hecht veel waarde aan vriendschappen. Ondanks dat men haar in een keurslijfje probeert te dwingen doet zij haar uiterste best om trouw aan zichzelf te blijven. Of haar dat lukt zul je moeten lezen.

Ik ben zelf erg benieuwd hoe het verhaal zal verder zal gaan in de vervolgen.

Je hoort het al, ondanks het tragere begin heeft Kendare Blake mij helemaal kunnen overtuigen. Als het volgende deel er is zal ik het dan ook heel snel lezen.

 

Uitgegeven bij Harper Collins Young Adult

Deel 1 van de Three Dark Crowns-serie

ISBN 978-94-027-0169-2

Tot snel

Liefs,

Handtekening

x

Joker – Afrikabeurs

Hoi allemaal

Op Instagram had ik een poll gehouden om te bepalen of ik mijn verslag van Boek10 of van de Afrikabeurs online ging zetten. Jullie hebben gekozen voor de Afrikabeurs en dat vond ik persoonlijk niet erg 🙂 Op deze manier kan ik nog wat extra tijd gebruiken om goede foto’s te maken van de boeken.

Reisbeurs Afrika Mechelen Joker

Goed, deze post gaat dus over de Afrikabeurs. Deze werd georganiseerd door de reisorganisatie Joker en ging door in Mechelen. Jaren geleden ben ik met Joker naar Mexico geweest en dat was een fantastische ervaring. Ik geniet nog altijd enorm van die ervaringen.

Nu is het tijd voor een nieuwe ervaring, nu ja, toch in ieder geval al tijd voor de voorbereidingen.

Toen mijn beste vriendin met het idee kwam om op reis te gaan waren we het al snel eens over Zuid-Afrika. Ik droom er echt al super lang van om eens een compleet ander deel van de wereld te zien, de big five in het echt te zien en zo voort. Doordat ik zo’n positieve ervaring met Joker gehad heb besloten we eerst eens naar hun aanbod te kijken. Dat ze net nu een reisbeurs deden was uiteraard helemaal mooi meegenomen.

Tijdens de reisbeurs hebben we naar twee voorstellingen geluisterd. De eerste was Joker zelf die hun manier van reizen en het reisaanbod in Zuid-Afrika kamen voorstellen. De tweede was Sawadee. Persoonlijk hadden we nog nooit van Sawadee gehoord maar hun reisvoorstellen en presentatie waren erg boeiend.

Het zal dus nog extreem lastig worden om te kiezen…

boekjes Afrika Zuid AfrikaOh ja, zoals het een goede kreeft beaamt heb ik een “paar” boekjes meegenomen om te blijven wegdromen 😉

Dit bewijst nog maar eens hoe moeilijk ik het heb om te kiezen…

 

 

 

Ga jij graag op vakantie? Wat is je lievelingsbestemming?

Tot donderdag

Liefs,

Handtekening

x

 

Create a website or blog at WordPress.com Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: