Donoghue Dinsdag: Een verre plek vlakbij – Hayley Long

Hoi allemaal 🙂

Dankzij Harper Collins mocht ik ‘Een verre plek vlakbij’ van Hayley Long lezen.

Op de terugweg van vakantie, raken de broers Dylan en Griff samen met hun ouders betrokken bij een vreselijk auto-ongeluk. Van de ene op de andere dag zijn de jongens wees, en staan ze er helemaal alleen voor.

Tot een verre oom en tante zich melden en ze naar Wales verhuizen. Ondanks het grote verdriet lijkt hun leven in een wat rustiger vaarwater te komen, maar Dylan maakt zich zorgen om zijn broertje. Griff lijkt niet om te kunnen gaan met het verlies; hij praat niet en trekt zich steeds verder terug.

Maar ook Dylan heeft moeite de moed erin te houden en vlucht in zijn hoofd naar plekken waar hij gelukkig was. En nog meer dan Griff heeft hij moed nodig, want er is iets heel belangrijks waarmee hij in het reine moet zien te komen voor hij verder kan.

De achterflap geeft een duidelijk beeld van wat je kan verwachten. Het kan een extreem gevoelig boek worden. Op basis van de achterflap denk ik dat Dylan het ongeluk wel eens kan veroorzaakt hebben (ik ga niet verklappen of dat klopt).

De cover is vrij neutraal en toch duidelijk. Je ziet twee jongens waarvan de linkse duidelijk neerslachtiger is. Hoe de bomen bij het verhaal passen kan ik niet meteen zeggen al vind ik het wel mooi gedaan. Om eerlijk te zijn vind ik de titel in het Engels ‘The Nearest Faraway Place’ veel mooier, het geeft mij meteen een ander gevoel dan ‘Een verre plek vlakbij’.

Het verhaal zelf vind ik moeilijk om te beoordelen. De achterflap is misleidend, deels klopt het zelfs niet… Daar heb ik het persoonlijk wel moeilijk mee.

Mijn notities tijdens het lezen (in willekeurige volgorde):

p190 en ik heb het eindelijk door, Dylan raakt mij niet echt als personage, wat een topvrouw is Blessing, Welshe woorden zijn een leuke afwisseling, de manier om een flashback in te gaan vind ik niet prettig lezen, het hoofdstuk met Powell brengt tranen in mijn ogen, het einde is prachtig.

Hayley Long heeft in dit verhaal gekozen voor een apart standpunt. Het hele verhaal wordt geschreven vanuit Dylan. Dylan is echter een karakter waar ik mij niet gemakkelijk aan kan binden. Griff, daarentegen, spreekt mij wel meteen aan. Dylan ben ik ongeveer rond pagina 150 gaan appreciëren (en dat is best laat).

Het mysterie rond Dylan, en wat hij nog moet aanvaarden was mij rond pagina 190 definitief duidelijk. Dat dit zo lang onduidelijk blijft vind ik verrassend maar wel leuk om te lezen. De hoofdstukken na de onthulling zijn voor mij toch een soort van anticlimax.

‘Thoug lovers be lost, love shall not;

And deat shall have no dominion.’

– Dylan Thomas –

Op het inde weet Hayley mij toch enorm te raken. De laatste hoofdstukken zit ik te huilen van ontroering.

‘Een verre plek vlakbij’ geeft mij dus echt een enorm dubbel gevoel. Ik laat deze recensie even rusten, misschien dat het me dan wat duidelijker wordt.

Het is nu een paar dagen later en ik moet eerlijk bekennen dat ik amper aan het boek gedacht heb. De feestdagen zitten daar zeker voor iets tussen maar toch ben ik er nu van overtuigd dat het boek niet helemaal voor mij is. Doordat de schrijfstijl mij niet echt ligt is het boek er niet in geslaagd om mij helemaal te overtuigen. Jammer want het verhaal had/heeft zeker wel die capaciteiten.

Heb jij dit boek al gelezen? Wat vond je ervan?

Tot morgen voor een nieuwe schrijfupdate 🙂

Liefs

x

Music(al) Movie Monday: The Greatest Showman

Hoi allemaal

Onlangs heb ik een rewatch gedaan.

Een rewatch van een film waar ik zo van genoten heb. Misschien weten jullie het nog niet maar ik kijk niet vaak films opnieuw. Deze film zou ik echter super vaak kunnen herbekijken.

The Greatest Showman is echt een geweldige film.

Oké, first things first, dit gaat echt een slechte recensie worden… Ik kan gewoon niet objectief zijn over deze film.

The noblest art is that of making others happy

– P. T. Barnum –

Van zodra de “voorcredits” (geen idee hoe dit heet) beginnen begint de film. De manier waarop vind ik zo sterk. Het zet meteen de sfeer neer.

Wat ik zo geweldig vind aan deze film is de hoge maatschappelijke waarde.

De film speelt zich af in een tijd waarin de verschillen tussen rijk en arm nog veel groter waren dan nu. Er was echt een klassesysteem. Alles wat buiten “de norm” valt is slecht en moet vermeden worden. The Greatest Showman laat zien hoeveel moed er nodig is om tegen zo’n vooroordelen te vechten maar ook hoeveel liefde, respect en vriendschap zo’n beslissing mee kan brengen.

Een ander noemenswaardig aspect van deze film is zijn link met de waarheid. Natuurlijk is het wat mooier gemaakt maar ze zijn toch vrij dicht bij het leven van P.T. Barnum gebleven.

Zoals iedereen wel weet is The Greatest Showman eigenlijk een verfilmde musical, of zo kan je het toch zien. Bij een musical horen natuurlijk liedjes en heel veel dans. Verschillende keren heb ik kippenvel en/of tranen in mijn ogen gehad omdat het zo mooi was en mij ontroerde.

Chapeau ook voor het creatieve team, de manier waarop ze overgangen laten gebeuren bij de tijdsprongen of tussen scenes is bijna magisch.

Ik zou dingen kunnen blijven vertellen maar ik ga hier stoppen. Uiteraard mag je me wel vanalles vragen 😉

Mijn besluit is dat deze film echt mijn hart gestolen heeft 🙂

Heb jij hem al gezien? Wat vond jij ervan?

Tot morgen

Liefs,

x

Review: A little bit of Christmas magic – Kirsty Ferry

Hi all

Let’s have another Christmas review ☺️

Ailsa works as a weddingplanner and helps other couples to have their dreamday. This year she has a wedding on Christmas. The evening before the wedding she gives herself some time to dream. Carrick Park Hotel, where the wedding will happen, has a magical sphere for her. Out of nowhere, Ned appears. They have an amazing evening together. Ailsa tells him about her dream to meet Ella Carrick. When her dream comes true she lives a magical adventure.

A little bit of Christmas magic Kirsty FerryThe way Kirsty Ferry writes is wonderful. I also read ‘Watch for me by moonlight’ which I really liked but I even love this one more. The magic in this story blows you away completely. It’s such a lovely story.

Normally I’m not a big fan of open endings but I really loved this one. This open ending isn’t really open. It’s open enough to let you dream but not too much.

I can’t wait to read more from Kirsty Ferry.

See you soon

Love,

Handtekening

x

DonoghueDonderdag: Review: House of Christmas secrets – Lynda Stacey

Hi all

It’s almost that time of year again. Enjoy my review about this Christmas-inspired novel.

This book tells two stories.

The first one is the one about Bastion and his daughter. The second one is about Jess and her family. Obviously those two stories become one at the end.

 

House of Christmas secrets Lynda Stacey

Lynda Stacey has a very vivid style of writing, I can see every detail that she describes. The locations that she mentions are sounding/looking amazing.

When I finished this book, the first thing that I wanted to do was to pack my bags and leave. I wanted to check in with Jess and her family.

 

The harsh fight with the ex of Bastion is written so well. Lynda gives every character a real life. Because of that you can even feel sorry for Annie, something I couldn’t imagine at the beginning of the story. The fight gives this story the necessary tension and brings out the best/worst in the characters.

Above all is this a real feel good, Christmas story. This story contains many moments where you can, alongside with the characters, dive into the romantic moments.

It’s an amazing book to dream away with during the holidays or on days that you miss that time of year.

See you soon

Love,

 

img_5311

x

Review: What happens at Christmas – Evonne Wareham

What happens at christmas Evonne WarehamHi all

Today a review to celebrate one of the best times of the year: Christmas time!!

What happens at Christmas is a beautiful, romantic story.

Together with Drew and Lori you discover what love can be like. Evonne creates a perfect recognisable setting, you immediately feel a connection with the main characters.

The fact that Drew is an author makes it even easier for me to connect. Lori’s thoughts are so similar to mine that it becomes creepy at some moments.

While reading ‘What happens at Christmas’ you are constantly thinking. Is this a romantic story or is it drama or even thriller.

It’s obvious that I really like Lori and Drew but another lovely character is Misty. I really adore her.

I really enjoyed reading this book. Evonne really did an amazing job in creating a beautiful story. I’m definitely going to follow her to be able to read other things from her.

This might seem like a short review. That’s not because I’m not convinced. No, it’s because I really love every aspect of the story and don’t want to spoil too much. This is a book that you should read to understand the feeling that I just experienced.

See you tomorrow

Love,

Handtekening

x

Recensie: Schaduw van de vos – Julie Kagawa

Hoi allemaal

Ik ben er weer helemaal. Jullie hebben het vast al gezien maar ik heb hard aan mijn site gewerkt.

Vandaag vlieg ik er weer helemaal in, je gaat vaker een nieuwe post zien (er komen ook nieuwe rubrieken). De post van vandaag bevat een recensie, met dank aan Harper Collins + heel leuk nieuws.

img_5689Eens in de duizend jaar krijgt iemand de kans de grote Kamidraak aan te roepen en een wens doen. Maar dat kan alleen als je in het bezit bent van een geheimzinnige eeuwenoude perkamentrol. De nieuwe tijd is bijna daar, en boze krachten zijn eropuit om de rol in handen te krijgen…

Yumeko is een meisje met een gevaarlijk geheim. Ze is een shapeshifter; iemand die van gedaante kan verwisselen, iets wat niemand mag weten. In de tempel waar ze is opgegroeid, is ze veilig, tot de tempel op een dag in brand wordt gestoken en alle bewonders in de vlammen omkomen. Behalve Yumeko. Zij kan nog net op tijd ontsnappen, mét de grootste schat van de tempel: een stuk van de eeuwenoude perkamentrol. Yumeko weet nu wat haar te doen staat. Tegen iedere prijs moet ze de rol in veiligheid brengen, zelfs als ze daarvoor haar leven op het spel moet zetten.

Het is geen geheim dat ik Julie Kagawa geweldig vind. Toch was ik erg benieuwd naar deze nieuwe serie. Deze serie deed me qua sfeer denken aan haar vampierenserie en die vond ik persoonlijk iets minder sterk.

Schaduw van de vos begint met een heel sterk hoofdstuk. Je wordt meteen meegezogen in de wereld, de sfeer en de personages. Het einde van dat eerste hoofdstuk heeft me het hele verhaal bezig gehouden. Waarom? Dat zul je zelf moeten ontdekken 😉

De sfeer in het verhaal is iets waar ik persoonlijk best aan moest wennen. De Japanse woorden voelen op bepaalde momenten niet als een meerwaarde maar eerder als een last. Al kan ik persoonlijk ook niet zeggen welke ik er dan zou laten uithalen want ze geven wel heel mooi de sfeer weer zonder langdradige beschrijvingen.

Zoals altijd schrijft Kagawa heel beeldend. Je ziet de hele tijd alles perfect voor je en de personages voelen zo echt dat je met momenten om je heen kijkt om zeker te zijn dat je nog alleen bent.

Yumeko had al heel snel mijn hart gestolen. Haar spontaniteit, moed en naïviteit maken van haar een karakter dat enorm herkenbaar aanvoelt.

Een ander karakter dat mijn hart gestolen heeft is Kage Tatsumi. Argh, Julie wat doe je ons weer aan. Tatsumi is een soort bad boy maar tegelijkertijd is hij zo naïef. Naast Ash is hij waarschijnlijk mijn lievelings”man” uit Kagawa’s boeken. Als hij in mijn leven zou wandelen zou ik hopelijk hetzelfde doen als Yumeko.

Dat einde! Oh man, dat einde…

Ik kan nu echt niet meer wachten tot het volgende deel…

Heb jij het al gelezen? Wat vond jij er van?

Maar goed, ik zei het al. Ik heb GROOT nieuws!

Op 10 november mag ik Julie Kagawa interviewen op de boekenbeurs in Antwerpen!

*doet het zoveelste rondedansje om dit vrolijke nieuws*

Heb jij nog een leuke vraag die je aan haar wilt stellen? Stuur ze naar mij door hieronder een reactie achter te laten of  mail even naar samdonoghue4@gmail.com 🙂

Tot snel

Liefs,

Handtekening

x

Pairi Daiza

Hoi allemaal, vandaag krijgen jullie zoals beloofd twee posts. Het was echt een super druk weekend daardoor heb ik helaas niets kunnen posten en dat wil ik uiteraard goed maken 🙂

Pairi Daiza zoo dierentuinVorige zaterdag ben ik met twee super goede vrienden naar Pairi Daiza geweest.

Het was mijn tweede keer in het park en ik moet zeggen dat ik nog even verliefd ben. Het enige jammere van dit bezoek was de regen… Het heeft echt heel de dag geregend en dat was echt wel een domper.

Als ik in Pairi Daiza ben heb ik echt het gevoel dat ik in en andere wereld ben. Het hele park straalt een speciale sfeer uit. Voor een “dierentuin” vind ik dit echt geweldig. Bij de meeste dieren heb ik echt het gevoel dat ze genoeg plaats hebben en mogen leven. Je ziet ook dat de verzorgers hun best doen om de dieren te blijven uitdagen zodat ze zin in het leven blijven hebben en zich blijven ontwikkelen.

Ben jij al in Pairi Daiza geweest?

In het Afrikaanse deel zijn wij een hele tijd bij de maki’s blijven hangen. De maki’s lopen/springen er los rond en dat was echt heel fijn. De verzorgers moesten zich wel vaak kwaad maken, de maki’s zijn namelijk in hun paartijd en dus gemakkelijker opgejaagd. Daarom mocht je de dieren eigenlijk niet aaien, ook niet als ze bovenop je springen… Doordat het regende hadden heel wat mensen paraplu’s bij, de aapjes hadden ook geen zin in de regenbui en kropen er gezellig onder. Uiteindelijk heb ook ik een paar aapjes gehad die bij mij halt hielden voor ze dapper verder sprongen.

Normaal sta ik echt graag enorm lang naar de koala’s te kijken maar deze keer niet. Er was maar één koala, geen idee waar de andere koala’s waren, en die was super lui. Echt, op een paar uur tijd was hij maar een beetje opgeschoven…

Bij de vleermuizen zijn we wel langer blijven zitten. Vleermuizen zijn echt zo’n machtige dieren. Als je ze de kans geeft om te tonen wie ze echt zijn zie je schattige maar ook enorm sterke dieren. Ik heb echt super veel respect voor deze dieren.

De tijgers vond ik ook echt geweldig. Die dieren zijn echt grote katten maar zoveel koninklijker, heerlijk!

Het weerzien met de panda’s was ook weer mooi. De kleine baby is al lang geen baby meer maar nog steeds o zo schattig <3

Je ziet het, over ieder dier dat ik gezien heb kan ik wel blijven schrijven.

Binnenkort wil ik er heel graag een paar dagen naartoe om daar ook wat inspiratie op te doen voor verhalen 🙂

Heb jij een plaats waar je graag schrijft of leest?

Tot snel

Liefs,

Handtekening

x

Review: A second Christmas wish – Kathryn Freeman

Hi everyone

Thanks to Choc Lit Uk i got to read ‘A second Christmas wish’ by Kathryn Freeman.

The first thing that popped in my head after reading ‘A second Christmas wish’: my faith in santa is back again!

 

A second Christmas wish Kathryn Freeman‘A second Christmas wish’ is written by Kathryn Freeman. On the cover you see a cosy house, Christmas trees, snow and santa’s sled. The quote on it is very stimulating to start reading. You immediately expect a nice and beautiful story.

 

‘A second Christmas wish’ tells the story of Melissa and her son William. Mellissa escaped a terrible marriage, her son became a victim of it as well. Because of his past he’s a very shy and timid boy.

 

My favourite character is Daniel.

The way Kathryn made him come alive is amazing. If the book was written in a different way it wouldn’t been as strong as it is now. Now it’s on point. In the middle of the book I hoped that everything would be allright, that everything would work out.

His sister, Alice, is another awesome character. She isn’t present very much but she does some things that decide the story. Beautiful done.

 

The end is done lovely.

The whole story gets an beautiful closure while it still keeps an open ending.

 

‘A second Christmas wish’ is perfect if you want to drown in the Christmas spirit. A lovely book to dream for a while. And let’s be honest, i really can’t wait for Christmas 🙂

See you soon

Love,

Handtekening

x

Review: Watch for me by moonlight – Kirsty Ferry

Hi everyone

Today i present you a review from ‘Watch for me by moonlight’ written by Kirsty Ferry.

Watch for me by moonlight tells the story of Alexander and Elodie in a small town called Hartsford.

A tomb is severely damaged during a storm along with other things in town. But is all the damage material? Or are their other things happening as well?

Elodie can see ghosts, she’s used to that. But this? This is something brand new.

Watch for me by moonlight Kirsty Ferry

We follow Alex(ander) and Elodie while they try to find out what happened in Hartsford. During their search for the truth we also learn more about their past. It might not have been as pretty as we thought. At the same time we follow the story of Georgiana and Ben. What is their story? And why is this mystery so important?

I really liked to read it. The similarities between the past and present are lovely to discover. The fact that it’s a bit paranormal is something that got me interested. Kirsty made room for mystery, romance and even some horror in this story.

There was something that I didn’t like as well. Elodie sees ghosts, we know that pretty soon. We also discover that she was bullied for it and kept it for herself because of that. But at some point everyone in the story seems to be okay with seeing ghosts. That’s a bit unbelievable for me, it goes too easy. But beside this it’s a lovely read.

Kirsty writes as subtitle: ‘book 1- Hartford mysteries’. That really makes me curious to read more. The way that Kirsty writes is very pleasant to read.

My final opinion is as followed: Yes, there is one thing that I find unbelievable but I still finished the book because I wanted to know how everything would turn out. So, it really is a lovely book. A book that you can use to travel in the past.

See you soon

Love,

Handtekening

x

Create a website or blog at WordPress.com Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: